Revival of the polaroid

‘Alles van vroeger komt een keer terug’, zei mijn moeder ooit. Ze doelde op de modetrends die om de zoveel jaar opnieuw voorbij kwamen, zoals broeken met wijde pijpen, leggings (die later gezelschap kregen van jeggings en treggings) en schoudervullingen. Nu ik zelf een paar decennia achter me heb liggen, valt het mij ook opeens op. Alles wat ooit hip was en vervolgens uit de gratie raakte, begint nu aan een glansrijke comeback. Zo kwam Volkswagen in 1998 op de markt met de New Beetle, een retro-uitvoering van de originele Kever. En binnenkort introduceren ze een vernieuwde versie van het T1 busje, weet je nog, dat schattige, tweekleurige campertje waarmee je zo graag een road trip door Europa wilde maken?

Fashion is inspired by youth and nostalgia and draws inspiration from the best of the past – Lana Del Rey

Ranja en Shandy

In de schappen van de supermarkt zie je weer producten of merken die we allang vergeten waren zoals Ranja en Exota. Of wat dacht je van Shandy, het drankje dat helemaal ‘hot’ was tijdens mijn tienertijd. Want wie wilde nou niet ‘fris dat niet kinderachtig is’? In de muziekindustrie is vinyl, beter bekend als de lp of single, aan een heuse opmars begonnen. Hipsters en muziekliefhebbers struinen naarstig zolders en kringloopwinkels af om een oude pick-up te scoren. Want de warmte van het geluid van een plaat is niet te vergelijken met een digitale opname. Toch een beetje jammer dat ik mijn oranje platenspeelkoffertje al jaren geleden heb weggegooid.

Iets tastbaars

Is het alleen nostalgie dat ons drijft? Het lijkt erop dat we in dit vluchtige, digitale tijdperk weer behoefte hebben aan iets tastbaars. Dingen die we kunnen pakken, voelen en bewaren. Het verbaast me daarom niet dat de bijna uitgestorven Polaroid camera uit de oude as verrezen is. Na negen jaar keert het merk terug in Enschede waar de productie in 2008 werd stopgezet. Met de introductie van de Polaroid One Step 2 is het bedrijf nu al verzekerd van een succesvolle comeback. Wereldwijd zijn er 100.000 exemplaren van besteld en inmiddels kan de fabriek de vraag niet meer aan.

Minuscule foto’s

Grappig genoeg is deze analoge camera juist onder jongeren razend populair. Toen mijn dochter twee jaar geleden een Instax camera voor haar verjaardag vroeg, snapte ik er niets van. Wat moest ze nou met zo’n lullige instant camera die minuscule foto’s van slechte kwaliteit uitbraakte terwijl ze een iPhone had? Inmiddels begrijp ik het maar al te goed, want de fotootjes sieren de wand boven haar make-up spiegel, keurig gerangschikt in een hart-vorm. Zo wordt ze elke dag herinnerd aan de mooie, grappige en ontroerende momenten die ze beleefd heeft. Maar bij wie prijken er nog foto’s op de koelkastdeur? Bij mij in ieder geval niet. Langzamerhand zijn we allemaal (ja, ook de oudere generaties) gedigitaliseerd en zitten al die mooie, vastgelegde momenten opgeborgen in de fotobibliotheek van je Mac. Wanneer kijk je er nog naar en denk je terug aan dat moment? We schieten alleen nog maar plaatjes om ze zo snel mogelijk de wereld in te slingeren via Facebook of Instagram, maar kijken er vervolgens nooit meer naar. Een paar jaar geleden liet ik nog wel eens een fotoalbum van een vakantietripje drukken, maar tegenwoordig bestel ik hooguit een paar foto’s voor mijn 90-jarige oma.

Nostalgie

Nu bijt ik nog liever mijn tong af dan te zeggen dat het vroeger allemaal beter en leuker was, maar soms verlang ik wel naar die kneuterigheid van toen. Doe mij maar weer een koelkastdeur of voor mijn part een magneetbord bezaaid met dwaze kiekjes. Ik ga gelijk kijken of er online nog ergens zo’n nieuwe Polaroid camera te bemachtigen is. En als we dan toch aan het ‘revivalen’ zijn, hoop ik dat boeken lezen en brieven schrijven ook weer een trend worden. Want er gaat voor mij niets boven het gevoel van papier tussen je vingers.

Eén gedachte over “Revival of the polaroid

  • 18 november 2017 om 16:31
    Permalink

    Ik ben als Oma van Jolanda gewoon blijven hangen in die gezellige oude tijd.
    Niet voor niets is het zaterdagavond programma van Linda de Mol zo,n succes.
    Terug naar de jaren 60,70,80 en 90 met alle gekke en leuke dingen van toen.
    Maar er is 1 ding waarmee ik niet ben stil blijven staan en dat is de mode.
    Hoe leuk is dat als je kleindochter bij jou een zak kleding brengt die ze niet meer dracht voor je huishoudelijke hulp maar je eerst lekker zelf gaat shoppen in die zak.
    Om vervolgens op een feestje haar kleding te showen..

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
error

Enjoy this blog? Please spread the word :)