#notme

De afgelopen maanden domineerden de #metoo berichten het nieuws. De een na de andere bekentenis van seksueel geïntimideerde of misbruikte vrouwen (en later trouwens ook mannen) werd de media ingeslingerd. Wandaden die decennialang ongestraft konden floreren, werden opeens in de kiem gesmoord. Niemand die het nog langer kon negeren of in de doofpot stoppen. De daders werden publiekelijk terechtgesteld en vielen van hun voetstuk. Er was maar één moedige vrouw voor nodig. Eens te meer is maar weer gebleken wat de kracht van sociale media is. Het is allang niet meer de plek waar mensen alleen maar mooie plaatjes en praatjes etaleren. Steeds meer durven mensen er nu ook de vuile was op te hangen. Of met deze #metoo actie seksuele intimidatie en misbruik definitief tot het verleden behoren, blijft natuurlijk de vraag, maar er is in ieder geval een duidelijk signaal afgegeven aan de wereld dat niemand onaantastbaar is.

Nutteloos vervuilen

En nu de hausse van #metoo een beetje voorbij is, zou ik graag een nieuwe beweging in gang willen zetten. Dit keer niet gericht op het wangedrag jegens vrouwen maar jegens de natuur. Ik bedoel daarmee het nutteloos vervuilen van onze leefomgeving met zwerfafval. Iedere dag als ik mijn hond uitlaat, erger ik me dood aan de lege blikjes, broodzakjes, sigarettenpakjes en andere prullen die klakkeloos op straat, in bosjes, slootjes of bloemperken worden gegooid. Waarom doen mensen dit? Is het een kwestie van een laag IQ, slechte opvoeding, misplaatste stoerheid of volslagen achteloosheid? Want geen weldenkend mens vervuilt zijn eigen nest, toch?

Spoor van plastic

Ik hou er niet van om te gaan vingerwijzen naar een bepaalde leeftijdsgroep, maar het is volgens mij geen toeval dat het zwerfvuil vooral ligt in een straal van vijfhonderd meter rondom een MBO-school. Iedere dag zie ik de vermeende daders lopen nadat ze bij Albert Heijn hun lunch hebben gescoord, bestaande uit kaascroissants en energy drinks. Een spoor van plastic en papier achterlatend op het trottoir, soms nog geen meter verwijderd van een afvalbak. ‘Moeilijk hè, om het even in de prullenbak te mikken,’ zou ik ze willen toebijten. Maar ik doe het niet, want voor je het weet heb je een blauw oog te pakken en dat moet je niet willen als vrouw. Dus in plaats daarvan raap ik demonstratief de rommel op en gooi het met een veelbetekenende blik in de afvalbak.

The greatest threat to our planet is the belief that someone else will save it – Robert Swan

Nu is het absoluut geen hobby van mij om andermans troep op te ruimen, maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om het te laten liggen. Het begint zelfs vormen van een dwangneurose aan te nemen. Het lukt me gewoon niet meer om het te negeren. Want laten we eerlijk zijn, de wereld ziet er toch veel mooier uit zonder al dat zwerfaval?

Duidelijk signaal

Daarom roep ik iedereen op om publiekelijk kenbaar te maken dat je niet meedoet aan de verloedering van onze leefomgeving en ook niet accepteert dat andere mensen dat doen.

Hoe? Neem een foto van de rommel die je tegenkomt en maak er nog eentje nadat je de rommel hebt opgeruimd. Plaats beide foto’s op social media met de tekst: ‘Ik laat geen rommel achter! #notme’. Deel en like elke #notme post die je voorbij ziet komen op social media. Dan moet het toch mogelijk zijn om binnen een paar weken Nederland een stukje schoner te krijgen? Bovendien geven we een duidelijk signaal af aan de daders. Je moet wel heel ‘stoer’ zijn om straks nog maar een propje op straat te gooien als de sociale media exploderen met #notme berichten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
error

Enjoy this blog? Please spread the word :)