Eenzame kerst

Als ik de woorden ‘eenzame kerst’ googel, word ik meteen doorgelinkt naar de kersthit van wijlen André Hazes. ‘Ik zit hier heel alleen kerstfeest te vieren…’, kweelt hij door de speakers van mijn laptop. Herinner je deze smartlap nog? Over die man die kerst moet doorbrengen in de gevangenis, enkel en alleen omdat hij gestolen heeft voor zijn gezin? Heel zielig, ja. Maar in Nederland vieren jaarlijks zo’n 420.000 ouderen geen kerst, niet omdat ze in de lik zitten, maar omdat er niemand is die zich om hen bekommert.

All I want for Christmas

Voor sommigen klinkt het idee van kerst in je eentje vieren misschien aanlokkelijk, want geen verplichtingen, geen stress, geen teleurstellingen. Eindelijk een keer kerst zonder je (schoon)familie die toch jouw kookkunsten niet weet te waarderen. All I want for Christmas is… myself. Niemand om je heen, languit op de bank in je onesie met een pizza op je schoot en een glas wijn in de hand. En niet te vergeten Netflix, waar je eindeloos naar al je favoriete series en films -die vooral niets met kerst te maken hebben- kunt kijken. Ik ken mensen die hiervoor zouden tekenen (nee, ik noem geen namen).

Eenzaamheid

Maar wat als je het hele jaar door alleen bent? In Nederland zijn er bijna een miljoen 65-plussers die zich eenzaam voelen. Eenzaamheid is iets van alle leeftijden maar boven de 75 jaar neemt het percentage eenzame mensen gestaag toe. Logisch, want velen van hen zijn inmiddels hun partner verloren en raken geïsoleerd door hun lichamelijke of fysieke beperkingen. Sommige ouderen zien zelfs maar een keer per maand een levend wezen. Vooral tijdens de kerstdagen hebben ze het zwaar en is het gemis aan overleden dierbaren het grootst.

Loneliness and de feeling of being unwanted is the most terrible poverty – Mother Teresa

Gelukkig zijn er tal van organisaties en burgerinitiatieven die zich bekommeren om het lot van deze arme zielen. Zo organiseert het Ouderenfonds ieder jaar kerstdiners door het hele land waar ouderen kunnen aanschuiven voor een volledig verzorgde avond. Bij lokale buurtverenigingen koken vrijwilligers een feestmaal en worden de oudjes na afloop weer veilig thuisgebracht. En dit jaar hebben studenten een actie bedacht om alle eenzame ouderen een persoonlijke en fysieke kerstkaart te sturen. Want geloof het of niet: er bestaat ook nog een generatie die geen Whatsapp, Facebook of internet heeft.

Medemenselijkheid

Geweldig natuurlijk, al deze uitingen van medemenselijkheid. Ik neem mijn hoed af voor al die mensen die hier tijd, moeite en liefde insteken. Maar hoe mooi zou het zijn, als de familie zelf zich wat meer bekommerde om oma of opa. Want vele ouderen hebben wel kinderen of kleinkinderen, maar zien ze nooit. En ja, we zijn allemaal heel druk met ons eigen leven. Maar als je tijd hebt om een heel weekend House of Cards te binge-watchen, dan moet een bezoekje aan je bejaarde oma toch wel in te passen zijn. Ik ben zelf in de bevoorrechte situatie dat ik nog twee oma’s heb en maak me er ook soms schuldig aan dat ik een bezoek te lang uitstel. Maar wat een blijdschap en dankbaarheid als je er dan bent.

Nog niet te laat

Nog negen dagen te gaan voordat kerst begint. Dus het is nog niet te laat om je opa of oma uit te nodigen. En als de beide kerstdagen al volgeboekt zijn, kan je het ook een of twee dagen ervoor doen. Dat maakt hun namelijk niets uit. Een klein beetje tijd en moeite is er slechts voor nodig om ze een fijne kerst te bezorgen. Je hoeft geen zesgangen diner te koken, een gezellige brunch of lunch is al genoeg. Ik heb net als vorig jaar, mijn oma van negentig uitgenodigd om de dag voor kerst bij ons te komen brunchen. Niet omdat het moet, maar omdat het (nog) kan. Ik heb er in ieder geval zin in en Charly is er ook klaar voor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
error

Enjoy this blog? Please spread the word :)